Home / ชายรักชาย / ผมรักนาย…ผู้ชายขายบริการ 5

ผมรักนาย…ผู้ชายขายบริการ 5

3bc5b4ecbbe9026a4e9ac9950fd06259

ตอนที่5 มื้อค่ำ

” RRRRRR” เสียงโทรศัพท์มือถือผมดังขึ้นมา
ใครว้า แม่งคนกะลังอาบน้ำเรย ผมล่ะเบื่อเจงๆ อยู่ตั้งนานไม่โทรเสือกมาโทรไรตอนนี้วะแม่งกะลังเข้าได้เข้าเข็ม ฮ่าๆๆ ไปคิดเอาเองนะคับว่าผมกำลังจะทำอะไร
” เออ..ว่าไง” ไอ้ห่าแมคนี่เอง
” อย่าลืมสัญญานะเมิง เย็นนี้ที่ร้านXXX นะ” แมคบอกผม
“คร้าบบ คุณท่าน แต่มื้อนี้เมิงชวนเมิงจ่ายนะ”ผมบอก
“เออ…ว่าแต่กรูมีไรมาให้เมิงด้วยล่ะ มาให้ได้นะเมิง” แมคบอกผม
“………ตู้ดๆๆๆ”ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไร มันก้อวางไปซะแระ
เออ ไอ่ห่านี่ก้อเนาะ คิดจะทำไรก้อทำ นิสัยไม่เคยเปลี่ยนเจงๆ จะว่าไปนายแมคเนี่ยก้อเปนเพื่อนแล้วก้อแฟนที่ดีคนนึงเลยนะคับเพื่อนๆ เราคบกันมาตั้งแต่สมัยมอปลายโน่นแน่ะ แต่ตอนนั้นเรายังไม่ได้เป็นแฟนกันนะคับ ไอ้ผมน่ะมันเพลย์บอยตัวจริงอยู่แล้ว ทั้งหญิง กินเหล้า บุหรี่ ผมเอาหมด ถ่าว่ากันไปแล้วหัวโจกสุดในโรงเรียนเนี่ย ผมอาจจะจัดอยู่ลำดับต้นๆเลยก้อว่าได้นะ แต่น่าเสียดาย นี่ถ้าเตี่ยมันไม่เปนมะเร็งนะเราคงได้บอกไปแล้วล่ะว่าเรารักกัน แต่ไอ้ผมน่ะไม่อยากให้เตี่ยกับม๊ามันเสียใจ ก็เลยชิงบอกเลิกกับมันซะก่อน โหย เชื่อมะว่าตอนนั้นนะมันแทบจะเป็นบ้า
ผมก้อเลยต้องบอกความจริงกับมันไป จนมันทำใจได้แล้วก้อยอมเอาน้องเชอรี่ไปหลอกเตี่ยมันนั่นแหล่ะ แต่ผมกับมันก้อยังมีเยื่อบางๆที่ยังเชื่อมต่อกันกับมันตลอดเวลา
อย่าว่าแต่มันเรยคับที่เสียใจ ผมว่าผมน่าจะเป็นหนักกว่ามันอีก ผมทั้งประชดตัวเองสารพัด
เอาไปทั่วมั่วไปหมด แต่อย่าลืมนะใส่ถุงทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์นะคับ ชาตินี้ผมคงจะไม่รักใครอีกแล้วล่ะคับ อยู่คนเดียวไปวันๆ สบายใจกว่าเยอะ คุณว่ามั้ยล่ะ
เอ้า นอกเรื่องมานาน ว่าแต่ผมจะต้องแต่งตัวยังงัยวะเนี่ย ร้านที่นัดไปก้อโอ้โห แดกหรูซะด้วยนะเนี่ย แสดงว่าคนนี้นี่เอาจริง มันทุ่มสุดตัวเลยเว้ย
ผมขับรถออกมาจากคอนโดแล้วก้อมิวายจะหยิบน้ำหอม DKNY ออกมาฉีด
ไอ้ขวดนี้ไอ้แมคมันก้อซื้อให้ผมนะ ไม่ค่อยอยากใช้ครับ กลัวหมด อิอิ เสียดายมันอุตส่าห์ซื้อมาฝากตั้งแต่ยังคบกัน นี่ก้อผ่านมานานแระ ผมนั่งคิดถึงความหลัง
รถของผมเลี้ยวเข้ามาจอดที่ร้านอาหารแล้ว จะว่าไปจะเรียกร้านอาหารคงไม่ถูกสักเท่าไหร่
เพราะว่าไอ้ร้านขนาด 25 ไร่กว่าๆเนี่ยเค้าต้องเรียก ภัตตาคารแล้วละมั้ง เห็นที่บ้านไอ้แมคมันชอบมากินกัน จานๆนึงนี่ก้อหลายอยู่นะ
ผมเดินเข้าไปด้านใน พีอาร์สาวเดินมาถาม ผมบอกชื่อของผมไป พีอาร์สาวสวยคนนั้นก้อพาผมมาที่โต๊ะทันที
” อ้าว มาแล้วหรอ นั่งสิๆ” ไอ้แมคทักทาย
” เออดิ วันนี้ดีว่ารถไม่ค่อยติดเท่าไหร่ ว่าแต่ว่าไหนวะเพื่อนใหม่เมิงอ่ะ” ผมถาม
” เดี๋ยวดิวะ..เค้ากำลังเดินทางมา กูบอกให้เค้าพาเพื่อนมาด้วยจะแนะนำให้เมิงรู้จักไง”
” เฮ้ยๆๆ พอเลยๆ นี่อะหรอที่ว่ามีไรจะให้กรู” ผมถาม
” ก้อไม่เชิงนะ มีเด็ดกว่านั้นอีกว่ะ” ไอ้แมคตอบผมพร้อมทำตาเจ้าเล่ห์
” ห่านี่ ” ผมด่ามันเบาๆ
เวลาผ่านไปสักพักหนึ่ง ผมกับมันก้อเริ่มดื่มได้ที่ เสียงโทรศัพท์ของไอ้แมคก้อดังขึ้น
มันรับแล้วเดินออกไป ครู่หนึ่งมันก้อเดินกลับมาพร้อมเด็กผู้ชาย สองคน หน้าตาดีมากๆ
คนนึงขาวตี๋ ดัดฟัน อีกคนนี่คมเข้ม ผมมองอย่างแปลกใจ ทำไมมันคุ้นหน้าจังวะเหมือนจะเคยเจอที่ไหนผมคิดอยู่ตั้งนานจนน้องเค้าเดินมา นั่งข้างๆผม
” สวีสดีครับพี่เบสท์ แบงค์เองครับจำผมได้เปล่า” น้องเค้าบอก
“หา..แบงค์หรอ” ผมตอบอย่างตกใจ ก้อแหมจะไม่ให้ตกใจได้ไง ทำเรื่องหน้าขายหน้าไว้ซะขนาดนั้น
” เอ่อ..อืม คับ วันนั้พี่คงเมาหนักไปหน่อยอ่ะคับ เลยมองหน้าไม่ค่อยชัด” ผมตอบอย่างเคอะเขิน
“อิอิ ..พี่เบสท์ก้อยังน่ารักเหมือนเดิมนะคับ” น้องแบงค์พูดพลางจ้องตาผมอย่างหวานซึ้ง
“อ่า..คับ” นี่กรูเปนไรไปเนี่ย จะมาเขินไรวะ กับเด็กน้อยอ่อนหัดอย่างนี่เสียชาติเกิดเจงเลยว่ะกรู
“เอ่อ..ทานไรกันดีกว่า” ผมตัดบท
เวลาป่านไปเราทั้งสี่คนสองคู่ก้อนั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน น้องแลงค์เป็นเด็กที่น่ารักมาก จากการที่พูดคุยกันก้อประมาณว่า เรียน กศน ที่บ้านไม่มีเงินส่ง ครอบครัวแตกแยกต้องอยู่กับ ยาย ไม่มีรายได้มากมายเพื่อนชวนไปขายบริการก้อเลยไปทำกัน เริ่มแรกก้อไม่กล้สพอได้เงินปั้บมันก้อทำให้มีแรงอยากทำต่อ น้องแบงค์นี่ทำมาสามเดือนกว่าแระ แต่เพื่อนน้องเค้านี่มาทำก่อนสักเดือนกว่าๆ เราคุยกันหลายเรื่องจนกระทั่งน้องแบงค์เอ่ยปากขึ้นมาว่า
” พี่เบสท์คับ คืนนั้นอ่ะผมอยากคุยกับพี่มากเลยเหนพี่เข้าไปอาบน้ำผมก้อเลยเดินออกมาแล้ว เขียนเบอร์โทรลงในกระดาษเหน็บไว้ที่หน้ารถอ่ะคับ” น้องแบงค์บอกผม
” อ้าวหรอ.. ไม่เห็นมีนี่ครับ สงสัยคงจะปลิวตกหายไป”ผมตอบ ตอแหลนะกรู ผมก้อไม่กล้าบอกไปเนาะแค่นี้ก้ออายจะแย่อยู่แระ
“หรอคับ..แย่จัง…” น้องแบงค์ทำหน้าผิดหวัง
“ไม่เป็นไรหรอกคับ วันนี้ตัวจริงมาแล้วก้อได้คุยแล้วนี่ไง” ผมปลอบใจ
” อิอิ..คร้าบบ”น้องแบงค์ยิ้มอย่างดีใจ
จากการที่ผมได้คุยกับน้องแบงค์มาตลอดสามชั่วโมงนี้ น้องเค้าเป็นคนที่น่ารักคนนึงเลยทีเดียว ทั้งท่าทางและคำพูด ดูเป็นเด็กที่มีความฝัน และอ่อนโยนมากเลยทีเดียว นี่ผมนึกไม่ออกเลยว่า ผมคุยกับเด็กผู้ชายคนเดียวกันกับคืนนั้นรึป่าว นี่ผมเป็นอะไรไปเนี่ย ทำไมมันเหมือนกับว่า ผมรู้สึกดีกับน้องเค้า มันจะบอกได้มั้ยว่า ผมเริ่มชอบน้องเค้าขึ้นมาแล้วล่ะ
” เอ่อ…พี่เบสท์คับ พี่เบสท์” น้องแบงค์เรียกผม
“อืม..ว่าไงล่ะ” ผมตอบ
“ผมคงต้องไปแล้วล่ะคับ เพราะว่าวันนี้ยายไม่ค่อยสบายไม่มีใครดูแล”
“แล้วกลับยังไงอ่ะคับ…” ผมถามอย่างเป็นห่วง
“คงต้องกลับคนเดียวแล้วล่ะ” แบงค์พูดพลางหันไปมองที่ปอนด์กับแมค ที่กำลังนั่งคุยกันอย่างถูกคอ
“เออว่ะ.. งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งละกันนะ ดึกแล้วเดี๋ยวอันตราย” ผมว่า
” อืมมม….โอเคๆงั้นกลับกันเรยมั้ยอ่ะ” น้องแบงค์ถามผม
” ไอ้แมคงั้น กรูกลับก่อนละกัน เด๋วจะแวะไปส่งแบงค์ด้วย” ผมบอก
” อือ..ได้ๆๆไว้เด๋วกรูโทรหานะ” แมคตอบแล้วหันกลับไปคุยต่อ
เออไอ้ห่านี่ ทีเวลาจะชวนกรูบังคับกรูซะงั้น ทีเวลาจะกลับดันไม่สนใจ
” ป่ะ แบงค์ กลับบ้านกันคับ”ผมบอกแบงค์
แล้วผมกับแบงค์ก้อเดินทางออกจากร้านอาหารกันสองต่อสอง

แสดงความเห็น

จำนวนความเห็น

About alibaba

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *